Nominal Forms
Infinitive: gína
First participle: hafa ginið
Second participle: ginið
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | gín |
| þú | gín; gínir |
| hann | gín |
| við | gínum |
| þið | gínuð |
| þeir | gínu |
Perfect
| ég | hef ginið |
| þú | hefur ginið |
| hann | hefur ginið |
| við | höfum ginið |
| þið | hafið ginið |
| þeir | hafa ginið |
Past
| ég | gein |
| þú | geinst; geindist |
| hann | gein |
| við | ginum |
| þið | ginuð |
| þeir | ginu |
Pluperfect
| ég | hafði ginið |
| þú | hafðir ginið |
| hann | hafði ginið |
| við | höfðum ginið |
| þið | höfðuð ginið |
| þeir | höfðu ginið |
Future
| ég | mun gína |
| þú | munt gína |
| hann | mun gína |
| við | munum gína |
| þið | munuð gína |
| þeir | munu gína |
Future Perfect
| ég | mun hafa ginið |
| þú | munt hafa ginið |
| hann | mun hafa ginið |
| við | munum hafa ginið |
| þið | munuð hafa ginið |
| þeir | munu hafa ginið |
Subjunctive
Present
| ég | gíni |
| þú | gínir |
| hann | gíni |
| við | gínum |
| þið | gínið |
| þeir | gíni |
Perfect
| ég | hafi ginið |
| þú | hafir ginið |
| hann | hafi ginið |
| við | höfum ginið |
| þið | hafið ginið |
| þeir | hafi ginið |
Past
| ég | gini |
| þú | ginir |
| hann | gini |
| við | ginum |
| þið | ginuð |
| þeir | ginu |
Pluperfect
| ég | hefði ginið |
| þú | hefðir ginið |
| hann | hefði ginið |
| við | hefðum ginið |
| þið | hefðuð ginið |
| þeir | hefðu ginið |
Conditional
Present
| ég | mundi gína |
| þú | mundir gína |
| hann | mundi gína |
| við | mundum gína |
| þið | munduð gína |
| þeir | mundu gína |
Past conditional
| ég | mundi hafa ginið |
| þú | mundir hafa ginið |
| hann | mundi hafa ginið |
| við | mundum hafa ginið |
| þið | munduð hafa ginið |
| þeir | mundu hafa ginið |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse gína, from Proto-Germanic *gīnaną. See: Proto-Germanic '
*gīnaną'.
Verbs similar to 'gína'
góna,
pína,
tína,
árna,
bana,
bíða,
bíta,
dvína,
efna,
fúna,
Translations