Nominal Forms
Infinitive: bíta
First participle: hafa bitið
Second participle: bitið
Indicative
Present
| ég | bít |
| þú | bítur |
| hann | bítur |
| við | bítum |
| þið | bítið |
| þeir | bíta |
Perfect
| ég | hef bitið |
| þú | hefur bitið |
| hann | hefur bitið |
| við | höfum bitið |
| þið | hafið bitið |
| þeir | hafa bitið |
Past
| ég | beit |
| þú | beist |
| hann | beit |
| við | bitum |
| þið | bituð |
| þeir | bitu |
Pluperfect
| ég | hafði bitið |
| þú | hafðir bitið |
| hann | hafði bitið |
| við | höfðum bitið |
| þið | höfðuð bitið |
| þeir | höfðu bitið |
Future
| ég | mun bíta |
| þú | munt bíta |
| hann | mun bíta |
| við | munum bíta |
| þið | munuð bíta |
| þeir | munu bíta |
Future Perfect
| ég | mun hafa bitið |
| þú | munt hafa bitið |
| hann | mun hafa bitið |
| við | munum hafa bitið |
| þið | munuð hafa bitið |
| þeir | munu hafa bitið |
Subjunctive
Present
| ég | bíti |
| þú | bítir |
| hann | bíti |
| við | bítum |
| þið | bítið |
| þeir | bíti |
Perfect
| ég | hafi bitið |
| þú | hafir bitið |
| hann | hafi bitið |
| við | höfum bitið |
| þið | hafið bitið |
| þeir | hafi bitið |
Past
| ég | biti |
| þú | bitir |
| hann | biti |
| við | bitum |
| þið | bituð |
| þeir | bitu |
Pluperfect
| ég | hefði bitið |
| þú | hefðir bitið |
| hann | hefði bitið |
| við | hefðum bitið |
| þið | hefðuð bitið |
| þeir | hefðu bitið |
Conditional
Present
| ég | mundi bíta |
| þú | mundir bíta |
| hann | mundi bíta |
| við | mundum bíta |
| þið | munduð bíta |
| þeir | mundu bíta |
Past conditional
| ég | mundi hafa bitið |
| þú | mundir hafa bitið |
| hann | mundi hafa bitið |
| við | mundum hafa bitið |
| þið | munduð hafa bitið |
| þeir | mundu hafa bitið |
Etymology
From Old Norse bíta, from Proto-Germanic *bītaną, from Proto-Indo-European *bʰeyd- (“to split”). See: Old Norse '
bíta', Proto-Germanic '
*bītaną'.
Verbs referencing "bíta"
Luxembourgish
bäissen.
Verbs similar to 'bíta'
bæta,
bíða,
líta,
ríta,
álíta,
ata,
átta,
baða,
bæla,
baka,
Translations
bite, to cut into by clamping the teeth