Nominal Forms
Infinitive: þrífa
First participle: hafa þrifið
Second participle: þrifið
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | þríf |
| þú | þrífur |
| hann | þrífur |
| við | þrífum |
| þið | þrífið |
| þeir | þrífa |
Perfect
| ég | hef þrifið |
| þú | hefur þrifið |
| hann | hefur þrifið |
| við | höfum þrifið |
| þið | hafið þrifið |
| þeir | hafa þrifið |
Past
| ég | þreif |
| þú | þreifst |
| hann | þreif |
| við | þrifum |
| þið | þrifuð |
| þeir | þrifu |
Pluperfect
| ég | hafði þrifið |
| þú | hafðir þrifið |
| hann | hafði þrifið |
| við | höfðum þrifið |
| þið | höfðuð þrifið |
| þeir | höfðu þrifið |
Future
| ég | mun þrífa |
| þú | munt þrífa |
| hann | mun þrífa |
| við | munum þrífa |
| þið | munuð þrífa |
| þeir | munu þrífa |
Future Perfect
| ég | mun hafa þrifið |
| þú | munt hafa þrifið |
| hann | mun hafa þrifið |
| við | munum hafa þrifið |
| þið | munuð hafa þrifið |
| þeir | munu hafa þrifið |
Subjunctive
Present
| ég | þrífi |
| þú | þrífir |
| hann | þrífi |
| við | þrífum |
| þið | þrífið |
| þeir | þrífi |
Perfect
| ég | hafi þrifið |
| þú | hafir þrifið |
| hann | hafi þrifið |
| við | höfum þrifið |
| þið | hafið þrifið |
| þeir | hafi þrifið |
Past
| ég | þrifi |
| þú | þrifir |
| hann | þrifi |
| við | þrifum |
| þið | þrifuð |
| þeir | þrifu |
Pluperfect
| ég | hefði þrifið |
| þú | hefðir þrifið |
| hann | hefði þrifið |
| við | hefðum þrifið |
| þið | hefðuð þrifið |
| þeir | hefðu þrifið |
Conditional
Present
| ég | mundi þrífa |
| þú | mundir þrífa |
| hann | mundi þrífa |
| við | mundum þrífa |
| þið | munduð þrífa |
| þeir | mundu þrífa |
Past conditional
| ég | mundi hafa þrifið |
| þú | mundir hafa þrifið |
| hann | mundi hafa þrifið |
| við | mundum hafa þrifið |
| þið | munduð hafa þrifið |
| þeir | mundu hafa þrifið |
Imperative
| þú | þríf |
| við | þrífum |
| þið | þrífið |
Sample Sentences
-
Af þeirri einu ástæðu að þið þrífið ykkur ekki eða eruð hreinlega með pirrandi persónuleika.
(The Inbetweeners)
-
Komdu með okkur í sturtu, helvítið þitt. Æ! Svona. -Togaðu! Það þarf að þrífa hann, maður. Það verður að smúla hann.
(Virgin Mountain)
Etymology
From Old Norse þrífa, from Proto-Germanic *þrībaną. Cognate with English thrive, which came to mean "to take" and thereby "to grow" (reflexive). See: Proto-Germanic '
*þrībaną', English '
thrive'.
Verbs referencing "þrífa"
Norwegian, nynorsk
triva, Norwegian
trive, Norwegian, nynorsk
trive.
Verbs conjugated like 'þrífa'
blífa,
drífa,
grípa,
hrífa,
klífa,
klípa,
líða,
rífa,
rífast,
ríða,
skríða,
sníða,
svífa,
svíða,
síga,
þrífa,
Verbs similar to 'þrífa'
drífa,
hrífa,
rífa,
blífa,
dríta,
erfa,
grafa,
grípa,
grúfa,
hlífa,
Translations
clean, (transitive) to remove dirt from a place or object
clean, (intransitive) to make things clean