minnon – Old Dutch verb conjugation

Old Dutch verb forms of minnon

Infinitive

minnon; minnōn

Participles

Presentminnondi; minnōnti
Pastminnot; giminnot; giminnōt

Indicative

Present

1st sing.minno; minnon; minnōm; minnōn
2nd sing.minnos; minnost; minnōs; minnōst
3rd sing.minnot; minnōt
1st plur.minnon; minnōm; minnōmēs
2nd plur.minnot; minnōt
3rd plur.minnont; minnōnt

Past

1st sing.minnoda; minnōta
2nd sing.minnodos; minnōtōs; minnōtōst
3rd sing.minnoda; minnōta
1st plur.minnodun; minnōtum; minnōtumēs
2nd plur.minnodut; minnōtut
3rd plur.minnodun; minnōtun

Subjunctive

Present

1st sing.minno
2nd sing.minnos; minnost; minnōs; minnōst
3rd sing.minno
1st plur.minnon; minnōm; minnōmēs
2nd plur.minnot; minnōt
3rd plur.minnon; minnōn

Past

1st sing.minnodi; minnōti
2nd sing.minnodis; minnōtīs
3rd sing.minnodi; minnōti
1st plur.minnodin; minnōtīm; minnōtīmēs
2nd plur.minnodit; minnōtīt
3rd plur.minnodin; minnōtīn

Imperative

Singularminno
Pluralminnot; minnōt

Verbs conjugated like minnon

minnon,

Etymology

Sample Sentences

Cognates

-