faran – Old Dutch verb conjugation

Old Dutch verb forms of faran

Infinitive

faran

Participles

Presentfarandi; faranti
Pastfaran; gifaran

Indicative

Present

1st sing.faro; faron; faru
2nd sing.feris; ferist; faris; farist
3rd sing.ferit; farit
1st plur.faron; farem; faremēs
2nd plur.faret
3rd plur.faront; farant

Past

1st sing.fuor
2nd sing.fuori; fuoris
3rd sing.fuor
1st plur.fuorun; fuorum; fuorumēs
2nd plur.fuorut
3rd plur.fuorun

Subjunctive

Present

1st sing.fare
2nd sing.fares; farest; farēs; farēst
3rd sing.fare
1st plur.faren; farēm; faremēs
2nd plur.faret; farēt
3rd plur.faren; farēn

Past

1st sing.fuori
2nd sing.fuori; fuoris; fuorīs; fuorīst
3rd sing.fuori
1st plur.fuorin; fuorīm; fuorīmēs
2nd plur.fuorit; fuorīt
3rd plur.fuorin; fuorīn

Imperative

Singularfar
Pluralfaret

Verbs conjugated like faran

faran,

Etymology

Sample Sentences

Cognates

-