Infinitive
| Nominative | droeven |
| Genitive | droevens |
| Dative | droevene |
Indicative
Present
| 1st sing. | droeve |
| 2nd sing. | droefs; droeves |
| 3rd sing. | droeft; droevet |
| 1st plur. | droeven |
| 2nd plur. | droeft; droevet |
| 3rd plur. | droeven |
Past
Subjunctive
Present
| 1st sing. | droeve |
| 2nd sing. | droefs; droeves |
| 3rd sing. | droeve |
| 1st plur. | droeven |
| 2nd plur. | droeft; droevet |
| 3rd plur. | droeven |
Past
Imperative
| Singular | droef; droeve |
| Plural | droeft; droevet |
Etymology
From Old Dutch druoven, from Proto-Germanic *drōbijaną. See: Proto-Germanic '
*drōbijaną'.
Verbs referencing "droeven"
Dutch
droeven.
Sample Sentences
Cognates
-