Infinitive
| Nominative | driegen |
| Genitive | driegens |
| Dative | driegene |
Participles
| Present | driegende |
| Past | gedrōgen |
Indicative
Present
| 1st sing. | driege |
| 2nd sing. | driechs; drieges |
| 3rd sing. | driecht; drieget |
| 1st plur. | driegen |
| 2nd plur. | driecht; drieget |
| 3rd plur. | driegen |
Past
| 1st sing. | drôoch |
| 2nd sing. | drōochs; drōges |
| 3rd sing. | drôoch |
| 1st plur. | drōgen |
| 2nd plur. | drōocht; drōget |
| 3rd plur. | drōgen |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | driege |
| 2nd sing. | driechs; drieges |
| 3rd sing. | driege |
| 1st plur. | driegen |
| 2nd plur. | driecht; drieget |
| 3rd plur. | driegen |
Past
| 1st sing. | drōge |
| 2nd sing. | drōges |
| 3rd sing. | drōge |
| 1st plur. | drōgen |
| 2nd plur. | drōget |
| 3rd plur. | drōgen |
Imperative
| Singular | driech; driege |
| Plural | driecht; drieget |
Verbs conjugated like driegen
driegen,
Etymology
From Old Dutch *driegan, from Proto-Germanic *dreuganą. See: Proto-Germanic '
*dreuganą'.
Sample Sentences
Cognates
-