Infinitive
| Nominative | cliven |
| Genitive | clivens |
| Dative | clivene |
Participles
| Present | clivende |
| Past | geclēven |
Indicative
Present
| 1st sing. | clive |
| 2nd sing. | clijfs; clives |
| 3rd sing. | clijft; clivet |
| 1st plur. | cliven |
| 2nd plur. | clijft; clivet |
| 3rd plur. | cliven |
Past
| 1st sing. | clêef |
| 2nd sing. | clēefs; clēves |
| 3rd sing. | clêef |
| 1st plur. | clēven |
| 2nd plur. | clēeft; clēvet |
| 3rd plur. | clēven |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | clive |
| 2nd sing. | clijfs; clives |
| 3rd sing. | clive |
| 1st plur. | cliven |
| 2nd plur. | clijft; clivet |
| 3rd plur. | cliven |
Past
| 1st sing. | clēve |
| 2nd sing. | clēves |
| 3rd sing. | clēve |
| 1st plur. | clēven |
| 2nd plur. | clēvet |
| 3rd plur. | clēven |
Imperative
| Singular | clijf; clive |
| Plural | clijft; clivet |
Verbs conjugated like cliven
cliven,
Etymology
From Old Dutch *clīvan, from Proto-Germanic *klībaną, from Proto-Indo-European *gleybʰ-. See: Proto-Germanic '
*klībaną'.
Sample Sentences
Cognates
-