Participle
aangekomm
Intransitive verb.
Present
| ich | komme aan |
| du | kommst aan |
| er;sie;das;ma | kommd aan |
| meer | komme aan |
| deer | kommd aan |
| sie | komme aan |
Past
| ich | sin aangekomm |
| du | bist aangekomm |
| er;sie;das;ma | is aangekomm |
| meer | sin aangekomm |
| deer | seid aangekomm |
| sie | sin aangekomm |
Conditional
| ich | käm aan |
| du | kämst aan |
| er;sie;das;ma | käm aan |
| meer | käme aan |
| deer | kämd aan |
| sie | käme aan |
Imperative
| 2nd sing. | komm aan |
| 2nd plur. | kommd aan |
Related Verbs
Other Verbs with Separable Prefix 'aan'
aanbacke,
aanbappe,
aanbasse,
aanbaue,
aanbede,
aanbeise,
aanbiede,
aanbinne,
aanblose,
aanbreche,
aanbrenne,
aandreffe,
aandun,
aanfalle,
aanfange,
aanfaule,
aanflicke,
aanfresse,
aangreife,
aangucke
Other Verbs with the same Base Verb 'komme'
dorrichkomme,
forkomme,
hemmkomme,
hinkomme,
loskomme,
mitkomme,
nohkomme,
umkomme,
zurickkomme
Etymology
← aan + komme