Infinitive: rita
Supine: ri’tt
Indicative
Present
| ig | riter |
| du | riter |
| an;ą̊;eð | riter |
| wįð | ritum |
| ið | ritið |
| dier | rita |
Past
| ig | ri’tte |
| du | ri’tte |
| an;ą̊;eð | ri’tte |
| wįð | ri’ttum |
| ið | ri’ttið |
| dier | ri’tte |
Imperative
| Sg.2 | rite |
| Pl.1 | ritum |
| Pl.2 | ritið |
Etymology
Verbs conjugated like rita
snåyta,
skråyta,
fräta,
fläta,
lieta,
bläta,
byöta,
kåyta,
tryta,
työta,
raita,
rieta,
stöta,
skäta,
djieta,
flieta,
glyöta,
my̢öta,
knåyta,
stjyöta, etc. (List truncated at 20 verbs)