Infinitive: blikå
Supine: blikåð
Indicative
Present
| ig | blikär |
| du | blikär |
| an;ą̊;eð | blikär |
| wįð | blikum |
| ið | blikið |
| dier | blikå |
Past
| ig | blikäð |
| du | blikäð |
| an;ą̊;eð | blikäð |
| wįð | blikäðum |
| ið | blikäðið |
| dier | blikäð |
Imperative
| Sg.2 | blikä |
| Pl.1 | blikum |
| Pl.2 | blikið |
Etymology
Verbs conjugated like blikå
smuolå,
skuolå,
skuotå,
skwimå,
skwipå,
drupå,
dritå,
duoså,
duolå,
fniså,
fnuså,
friðå,
flotå,
flinå,
fluså,
fuolå,
gnikå,
gniðå,
gnukå,
gruså, etc. (List truncated at 20 verbs)