Infinitive
дзя́каваць; дзякава́ць
dzjákavacʹ; dzjakavácʹ
Aspect: imperfective
Verb Class: 2a
Participles
| Adverbial Present | дзя́куючы; дзяку́ючы |
| Adverbial Past | дзя́каваўшы; дзякава́ўшы |
| Active Present | dzjákujučy; dzjakújučy |
| Active Past | dzjákavawšy; dzjakaváwšy |
Present
| я | дзя́кую; дзяку́ю |
| ты | дзя́куеш; дзяку́еш |
| ён;яна́;яно́ | дзя́куе; дзяку́е |
| мы | дзя́куем; дзяку́ем |
| вы | дзя́куеце; дзяку́еце |
| яны́ | дзя́куюць; дзяку́юць |
Present
| я | dzjákuju; dzjakúju |
| ты | dzjákuješ; dzjakúješ |
| ён;яна́;яно́ | dzjákuje; dzjakúje |
| мы | dzjákujem; dzjakújem |
| вы | dzjákujecje; dzjakújecje |
| яны́ | dzjákujucʹ; dzjakújucʹ |
Future
| я | бу́ду дзя́каваць; бу́ду дзякава́ць |
| ты | бу́дзеш дзя́каваць; бу́дзеш дзякава́ць |
| ён;яна́;яно́ | бу́дзе дзя́каваць; бу́дзе дзякава́ць |
| мы | бу́дзем дзя́каваць; бу́дзем дзякава́ць |
| вы | бу́дзеце дзя́каваць; бу́дзеце дзякава́ць |
| яны́ | бу́дуць дзя́каваць; бу́дуць дзякава́ць |
Future
| я | búdu dzjákavacʹ; búdu dzjakavácʹ |
| ты | búdzješ dzjákavacʹ; búdzješ dzjakavácʹ |
| ён;яна́;яно́ | búdzje dzjákavacʹ; búdzje dzjakavácʹ |
| мы | búdzjem dzjákavacʹ; búdzjem dzjakavácʹ |
| вы | búdzjecje dzjákavacʹ; búdzjecje dzjakavácʹ |
| яны́ | búducʹ dzjákavacʹ; búducʹ dzjakavácʹ |
Past
| masculine | дзя́каваў; дзякава́ў |
| feminine | дзя́кавала; дзякава́ла |
| neuter | дзя́кавала; дзякава́ла |
| plural | дзя́кавалі; дзякава́лі |
Past
| masculine | dzjákavaw; dzjakaváw |
| feminine | dzjákavala; dzjakavála |
| neuter | dzjákavala; dzjakavála |
| plural | dzjákavali; dzjakaváli |
Imperative
| Sg.2 | дзя́куй; дзяку́й |
| Pl.2 | дзя́куйце; дзяку́йце |
| Sg.2 | dzjákuj; dzjakúj |
| Pl.2 | dzjákujcje; dzjakújcje |
Etymology
Inherited from Old Ruthenian дѧ́ковати (djákovati, “to thank”); ultimately from Old High German dankōn (“to thank”). Cognate with English thank. See: English '
thank'.
Sample Sentences
Translations