Hyphenation:
Infinitive
snúti; snut
Aspect
Imperfective
Supine
snȗt
Verbal Noun
snútje
Present
| Sg.1 | snújem |
| Sg.2 | snúješ |
| Sg.3 | snúje |
| Dual 1 | snújeva |
| Dual 2 | snújeta |
| Dual 3 | snújeta |
| Pl.1 | snújemo |
| Pl.2 | snújete |
| Pl.3 | snújejo |
Present Negative
Future
Imperative
| Sg.2 | snūj |
| Dual 1 | snȗjva |
| Dual 2 | snȗjta |
| Pl.1 | snȗjmo |
| Pl.2 | snȗjte |
L-Participle
| Sg.m | snȗł |
| Sg.f | snúla |
| Sg.n | snȗlo |
| Dual m | snȗla |
| Dual f | snȗli |
| Dual n | snȗli |
| Pl.m | snȗli |
| Pl.f | snȗle |
| Pl.n | snȗla |
Etymology
From Proto-Slavic *snuti. First attested in the 19th century. See: Proto-Slavic '
*snuti'.
Translations
Sample Sentences