fremedlæcan – Old English verb conjugation

Old English verb forms of fremedlæcan

Infinitive

fremedlǣċan
fremedlǣċenne

Participles

Presentfremedlǣċende
Past(ġe)fremedlǣht

Indicative

Present

1st sing.fremedlǣċe
2nd sing.fremedlǣċest; fremedlǣcst
3rd sing.fremedlǣċeþ; fremedlǣcþ
1st plur.fremedlǣċaþ
2nd plur.fremedlǣċaþ
3rd plur.fremedlǣċaþ

Past

1st sing.fremedlǣhte
2nd sing.fremedlǣhtest
3rd sing.fremedlǣhte
1st plur.fremedlǣhton
2nd plur.fremedlǣhton
3rd plur.fremedlǣhton

Subjunctive

Present

1st sing.fremedlǣċe
2nd sing.fremedlǣċe
3rd sing.fremedlǣċe
1st plur.fremedlǣċen
2nd plur.fremedlǣċen
3rd plur.fremedlǣċen

Past

1st sing.fremedlǣhte
2nd sing.fremedlǣhte
3rd sing.fremedlǣhte
1st plur.fremedlǣhten
2nd plur.fremedlǣhten
3rd plur.fremedlǣhten

Imperative

Singularfremedlǣċ
Pluralfremedlǣċaþ

Etymology

From fremede + -lǣċan.

Sample Sentences

Cognates

-