konfrontować – Polish verb conjugation

Polish verb forms of konfrontować

Aspect

Imperfective

Imperfective

Present

jakonfrontuję
tykonfrontujesz
on;ona;onokonfrontuje
mykonfrontujemy
wykonfrontujecie
onikonfrontują

Future

jabędę konfrontować
tybędziesz konfrontować
on;ona;onobędzie konfrontować
mybędziemy konfrontować
wybędziecie konfrontować
onibędą konfrontować

Perfective

Future

Masculine Forms

Past

jakonfrontowałem
tykonfrontowałeś
onkonfrontował
mykonfrontowaliśmy
wykonfrontowaliście
onikonfrontowali

Future

jabędę konfrontował
tybędziesz konfrontował
onbędzie konfrontował
mybędziemy konfrontowali
wybędziecie konfrontowali
onibędą konfrontowali

Conditional

jakonfrontowałbym
tykonfrontowałbyś
onkonfrontowałby
mykonfrontowalibyśmy
wykonfrontowalibyście
onikonfrontowaliby

Conditional Perfective

jakonfrontowałbym był
tykonfrontowałbyś był
onkonfrontowałby był
mykonfrontowalibyśmy byli
wykonfrontowalibyście byli
onikonfrontowaliby byli

Feminine Forms

Past

jakonfrontowałam
tykonfrontowałaś
onakonfrontowała
mykonfrontowałyśmy
wykonfrontowałyście
onikonfrontowały

Future

jabędę konfrontowała
tybędziesz konfrontowała
onabędzie konfrontowała
mybędziemy konfrontowały
wybędziecie konfrontowały
onibędą konfrontowały

Conditional

jakonfrontowałabym
tykonfrontowałabyś
onakonfrontowałaby
mykonfrontowałybyśmy
wykonfrontowałybyście
onikonfrontowałyby

Conditional Perfective

jakonfrontowałabym była
tykonfrontowałabyś była
onakonfrontowałaby była
mykonfrontowałybyśmy były
wykonfrontowałybyście były
onikonfrontowałyby były

Other

Imperative

konfrontuj
niech konfrontuje
konfrontujmy
konfrontujcie
niech konfrontują

Impersonal

konfrontowano by
konfrontowano by

Translations

Etymology

Borrowed from French confronter, German konfrontieren + -ować, from Medieval Latin confrontare. See: French 'confronter', German, old spelling 'konfrontieren'.

Sample Sentences