ujrzeć – Polish verb conjugation

Polish verb forms of ujrzeć

Aspect

Perfective

Imperfective

Present

Future

Perfective

Future

jaujrzę
tyujrzysz
on;ona;onoujrzy
myujrzymy
wyujrzycie
oniujrzą

Masculine Forms

Past

jaujrzałem
tyujrzałeś
onujrzał
myujrzeliśmy
wyujrzeliście
oniujrzeli

Future

jaujrzę
tyujrzysz
onujrzy
myujrzymy
wyujrzycie
oniujrzą

Conditional

jaujrzałbym
tyujrzałbyś
onujrzałby
myujrzelibyśmy
wyujrzelibyście
oniujrzeliby

Conditional Perfective

jaujrzałbym był
tyujrzałbyś był
onujrzałby był
myujrzelibyśmy byli
wyujrzelibyście byli
oniujrzeliby byli

Feminine Forms

Past

jaujrzałam
tyujrzałaś
onaujrzała
myujrzałyśmy
wyujrzałyście
oniujrzały

Future

jaujrzę
tyujrzysz
onaujrzy
myujrzymy
wyujrzycie
oniujrzą

Conditional

jaujrzałabym
tyujrzałabyś
onaujrzałaby
myujrzałybyśmy
wyujrzałybyście
oniujrzałyby

Conditional Perfective

jaujrzałabym była
tyujrzałabyś była
onaujrzałaby była
myujrzałybyśmy były
wyujrzałybyście były
oniujrzałyby były

Other

Imperative

ujrzyj
niech ujrzy
ujrzyjmy
ujrzyjcie
niech ujrzą

Impersonal

ujrzano by
ujrzano by

Translations

Etymology

Inherited from Old Polish ujrzeć. By surface analysis, u- + Middle Polish źrzeć (“to look”).

Sample Sentences

  • -- Skąd wiesz ? -- Przypuszczam, że nastraszyło go coś, co ujrzał na łące. Ten widok pozbawił go przytomności, bo inaczej nie byłby uciekał w stronę przeciwną, zamiast biedz ku pałacowi. Jeżeli świadectwo cygana jest wiarogodne, -- biegnąc, wołał o pomoc, a [...] (Tajemnica Baskerville'ów)
  • Odwróciłem się, pewien, że ujrzę doktora Mortimer, lecz ku mojemu zdziwieniu, zobaczyłem nieznajomego. (Tajemnica Baskerville'ów)
  • -- W jaki sposób? -- Sir Karol był tak zdenerwowany, że ukazanie się psa mogło go zabić. Zdaje mi się, że ujrzał istotnie jakieś dziwne stworzenie w Alei Wiązów... Obawiałem się zawsze anewryzmu serca, bo byłem bardzo do niego przywiązany. (Tajemnica Baskerville'ów)
  • Stojąc przy tej furtce, biedny sir Karol ujrzał coś, co go tak wystraszyło, że stracił przytomność i zaczął biedz prosto przed siebie, aż mu tchu zbrakło i padł nieżywy z wycieńczenia i trwogi. Uciekał liściastym tunelem. Co go wystraszyło ? [...] (Tajemnica Baskerville'ów)
  • [...] siostra jest mu wszystkiem na świecie. Żyli zawsze razem, ona mu była jedynym towarzyszem. Sama myśl o utraceniu jej doprowadza go do rozpaczy. Nie spostrzegł mojej skłonności ku Beryl, a gdy ją ujrzał w moich objęciach, ogarnął go taki gniew samolubny, że stracił przytomność i nie odpowiada za swoje słowa i czyny. Przepraszał jednak i uznawał, że byłoby szaleństwem chcieć zatrzymać przy sobie [...] (Tajemnica Baskerville'ów)
  • [...] Mieszkała w dobrym punkcie, w środku miasta. Zostałem odrazu wprowadzony przez schludną pokojówkę do bawialni. Pani Lyons siedziała przy maszynie Remingtona; zerwała się na moje powitanie, lecz ujrzawszy nieznajomego, zmieszała się i spytała, czego sobie życzę. (Tajemnica Baskerville'ów)
  • -- Poznałeś mnie po odbiciu stóp ? -- Nie, Watson, nie umiałbym rozróżnić twoich śladów z pośród innych. Lecz gdy chcesz mnie wywieść w pole, radzę ci używać innych papierosów, bo ilekroć ujrzę munsztuk z marką fabryczną Broadley, Oxford-Street, zawsze się domyślę, iż mój przyjaciel Watson jest w pobliżu. Patrz, rzuciłeś niedopalony papieros, zapewne w chwili, gdyś zdecydował się wejść do [...] (Tajemnica Baskerville'ów)