Nominal Forms
Infinitive: to runkle
Participle: runkled
Gerund: runkling
Indicative
Present
| I | runkle |
| you | runkle |
| he;she;it | runkles |
| we | runkle |
| you | runkle |
| they | runkle |
Perfect
| I | have runkled |
| you | have runkled |
| he;she;it | has runkled |
| we | have runkled |
| you | have runkled |
| they | have runkled |
Past
| I | runkled |
| you | runkled |
| he;she;it | runkled |
| we | runkled |
| you | runkled |
| they | runkled |
Pluperfect
| I | had runkled |
| you | had runkled |
| he;she;it | had runkled |
| we | had runkled |
| you | had runkled |
| they | had runkled |
Future
| I | will runkle |
| you | will runkle |
| he;she;it | will runkle |
| we | will runkle |
| you | will runkle |
| they | will runkle |
Future Perfect
| I | will have runkled |
| you | will have runkled |
| he;she;it | will have runkled |
| we | will have runkled |
| you | will have runkled |
| they | will have runkled |
Subjunctive
Present
| I | runkle |
| you | runkle |
| he;she;it | runkle |
| we | runkle |
| you | runkle |
| they | runkle |
Perfect
| I | have runkled |
| you | have runkled |
| he;she;it | have runkled |
| we | have runkled |
| you | have runkled |
| they | have runkled |
Imperfect
| I | runkled |
| you | runkled |
| he;she;it | runkled |
| we | runkled |
| you | runkled |
| they | runkled |
Pluperfect
| I | had runkled |
| you | had runkled |
| he;she;it | had runkled |
| we | had runkled |
| you | had runkled |
| they | had runkled |
Conditional
Present
| I | would runkle |
| you | would runkle |
| he;she;it | would runkle |
| we | would runkle |
| you | would runkle |
| they | would runkle |
Perfect
| I | would have runkled |
| you | would have runkled |
| he;she;it | would have runkled |
| we | would have runkled |
| you | would have runkled |
| they | would have runkled |
Imperative
| you | runkle |
| we | Let's runkle |
| you | runkle |
Verbs conjugated like 'runkle'
abacinate,
abalienate,
abase,
abate,
abbreviate,
abdicate,
abduce,
aberrate,
aberuncate,
abirritate,
abjudge,
abjudicate,
abjugate,
abjure,
ablactate,
ablaqueate,
able,
ablegate,
abligate,
abnegate, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'runkle'
crunkle,
rankle,
ruckle,
ankle,
buckle,
bundle,
bungle,
buskle,
crankle,
crinkle,
Synonyms & Antonyms
Additional Information
Phrasal Verbs
Etymology
From Middle English runkel (“wrinkle, crease”). Cognate with Scots runkil (“wrinkle, crease”). Of uncertain origin, perhaps from a diminutive ( + -le) of Old Norse *hrunka, hrukka (“wrinkle”), from Proto-Germanic *hrunkwǭ (“wrinkle”). The verb is from Middle English runklen (“to wrinkle”), from the noun. Compare also Old Swedish rynkia (whence Swedish rynka (“to wrinkle”)). See: Old Swedish '
rynkia', Swedish '
rynka'.
Sample Sentences