Nominal Forms
Infinitive: to misken
Participle: miskened
Gerund: miskening
Indicative
Present
| I | misken |
| you | misken |
| he;she;it | miskens |
| we | misken |
| you | misken |
| they | misken |
Perfect
| I | have miskened |
| you | have miskened |
| he;she;it | has miskened |
| we | have miskened |
| you | have miskened |
| they | have miskened |
Past
| I | miskened |
| you | miskened |
| he;she;it | miskened |
| we | miskened |
| you | miskened |
| they | miskened |
Pluperfect
| I | had miskened |
| you | had miskened |
| he;she;it | had miskened |
| we | had miskened |
| you | had miskened |
| they | had miskened |
Future
| I | will misken |
| you | will misken |
| he;she;it | will misken |
| we | will misken |
| you | will misken |
| they | will misken |
Future Perfect
| I | will have miskened |
| you | will have miskened |
| he;she;it | will have miskened |
| we | will have miskened |
| you | will have miskened |
| they | will have miskened |
Subjunctive
Present
| I | misken |
| you | misken |
| he;she;it | misken |
| we | misken |
| you | misken |
| they | misken |
Perfect
| I | have miskened |
| you | have miskened |
| he;she;it | have miskened |
| we | have miskened |
| you | have miskened |
| they | have miskened |
Imperfect
| I | miskened |
| you | miskened |
| he;she;it | miskened |
| we | miskened |
| you | miskened |
| they | miskened |
Pluperfect
| I | had miskened |
| you | had miskened |
| he;she;it | had miskened |
| we | had miskened |
| you | had miskened |
| they | had miskened |
Conditional
Present
| I | would misken |
| you | would misken |
| he;she;it | would misken |
| we | would misken |
| you | would misken |
| they | would misken |
Perfect
| I | would have miskened |
| you | would have miskened |
| he;she;it | would have miskened |
| we | would have miskened |
| you | would have miskened |
| they | would have miskened |
Imperative
| you | misken |
| we | Let's misken |
| you | misken |
Verbs conjugated like 'misken'
abandon,
abduct,
abear,
aberr,
abject,
abord,
abort,
abound,
abraid,
abray,
abrook,
abscind,
abscond,
absist,
absorb,
abstain,
abstract,
accend,
accent,
accept, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'misken'
mirken,
miskey,
mispen,
birken,
brisken,
dusken,
liken,
listen,
masker,
meeken,
Synonyms & Antonyms
Antonyms
- to establish the identity of someone or something
- identify
Additional Information
Phrasal Verbs
Etymology
From Middle English *miskennen (suggested by miskenninge (“mistake, misinterpretation”)), from Old English *miscennan (suggested by miscennung (“a mistake or variation in pleading before a court, or a fine exacted for this mistake”)), equivalent to mis- + ken. Cognate with Scots misken (“to not know, misken”), Dutch miskennen (“to fail to recognise, ignore”), German mißkennen (“to misunderstand”), Swedish misskänna (“to misunderstand”). See: Dutch '
miskennen', German, old spelling '
mißkennen', Swedish '
misskänna'.
Verbs referencing "misken"
Dutch
miskennen.
Sample Sentences