Nominal Forms
Infinitive: to evident
Participle: evidented
Gerund: evidenting
Cognates
-
Indicative
Present
| I | evident |
| you | evident |
| he;she;it | evidents |
| we | evident |
| you | evident |
| they | evident |
Perfect
| I | have evidented |
| you | have evidented |
| he;she;it | has evidented |
| we | have evidented |
| you | have evidented |
| they | have evidented |
Past
| I | evidented |
| you | evidented |
| he;she;it | evidented |
| we | evidented |
| you | evidented |
| they | evidented |
Pluperfect
| I | had evidented |
| you | had evidented |
| he;she;it | had evidented |
| we | had evidented |
| you | had evidented |
| they | had evidented |
Future
| I | will evident |
| you | will evident |
| he;she;it | will evident |
| we | will evident |
| you | will evident |
| they | will evident |
Future Perfect
| I | will have evidented |
| you | will have evidented |
| he;she;it | will have evidented |
| we | will have evidented |
| you | will have evidented |
| they | will have evidented |
Subjunctive
Present
| I | evident |
| you | evident |
| he;she;it | evident |
| we | evident |
| you | evident |
| they | evident |
Perfect
| I | have evidented |
| you | have evidented |
| he;she;it | have evidented |
| we | have evidented |
| you | have evidented |
| they | have evidented |
Imperfect
| I | evidented |
| you | evidented |
| he;she;it | evidented |
| we | evidented |
| you | evidented |
| they | evidented |
Pluperfect
| I | had evidented |
| you | had evidented |
| he;she;it | had evidented |
| we | had evidented |
| you | had evidented |
| they | had evidented |
Conditional
Present
| I | would evident |
| you | would evident |
| he;she;it | would evident |
| we | would evident |
| you | would evident |
| they | would evident |
Perfect
| I | would have evidented |
| you | would have evidented |
| he;she;it | would have evidented |
| we | would have evidented |
| you | would have evidented |
| they | would have evidented |
Imperative
| you | evident |
| we | Let's evident |
| you | evident |