Nominal Forms
Infinitive: to disman
Participle: dismanned
Gerund: dismanning
Cognates
-
Indicative
Present
| I | disman |
| you | disman |
| he;she;it | dismans |
| we | disman |
| you | disman |
| they | disman |
Perfect
| I | have dismanned |
| you | have dismanned |
| he;she;it | has dismanned |
| we | have dismanned |
| you | have dismanned |
| they | have dismanned |
Past
| I | dismanned |
| you | dismanned |
| he;she;it | dismanned |
| we | dismanned |
| you | dismanned |
| they | dismanned |
Pluperfect
| I | had dismanned |
| you | had dismanned |
| he;she;it | had dismanned |
| we | had dismanned |
| you | had dismanned |
| they | had dismanned |
Future
| I | will disman |
| you | will disman |
| he;she;it | will disman |
| we | will disman |
| you | will disman |
| they | will disman |
Future Perfect
| I | will have dismanned |
| you | will have dismanned |
| he;she;it | will have dismanned |
| we | will have dismanned |
| you | will have dismanned |
| they | will have dismanned |
Subjunctive
Present
| I | disman |
| you | disman |
| he;she;it | disman |
| we | disman |
| you | disman |
| they | disman |
Perfect
| I | have dismanned |
| you | have dismanned |
| he;she;it | have dismanned |
| we | have dismanned |
| you | have dismanned |
| they | have dismanned |
Imperfect
| I | dismanned |
| you | dismanned |
| he;she;it | dismanned |
| we | dismanned |
| you | dismanned |
| they | dismanned |
Pluperfect
| I | had dismanned |
| you | had dismanned |
| he;she;it | had dismanned |
| we | had dismanned |
| you | had dismanned |
| they | had dismanned |
Conditional
Present
| I | would disman |
| you | would disman |
| he;she;it | would disman |
| we | would disman |
| you | would disman |
| they | would disman |
Perfect
| I | would have dismanned |
| you | would have dismanned |
| he;she;it | would have dismanned |
| we | would have dismanned |
| you | would have dismanned |
| they | would have dismanned |
Imperative
| you | disman |
| we | Let's disman |
| you | disman |
Verbs conjugated like 'disman'
abet,
abhor,
abut,
acquit,
admit,
affrap,
allot,
alum,
amel,
amit,
anagram,
anvil,
apparel,
aret,
arret,
assot,
astun,
attrap,
augur,
avel, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'disman'
dismaw,
dismay,
deman,
descan,
disband,
disbar,
disdain,
dismail,
dismask,
dismast,
Synonyms & Antonyms
Additional Information
Phrasal Verbs
Etymology
From dis- + man.
Sample Sentences
-
to disman a country, a ship, etc.
-
Though indeed, if we consider this dissolution, man by death is abſolutely divided and disman'd. [1623, Owen Feltham, Resolves: Divine, Moral, Political:]