Nominal Forms
Infinitive: to disanoint
Participle: disanointed
Gerund: disanointing
Cognates
-
Indicative
Present
| I | disanoint |
| you | disanoint |
| he;she;it | disanoints |
| we | disanoint |
| you | disanoint |
| they | disanoint |
Perfect
| I | have disanointed |
| you | have disanointed |
| he;she;it | has disanointed |
| we | have disanointed |
| you | have disanointed |
| they | have disanointed |
Past
| I | disanointed |
| you | disanointed |
| he;she;it | disanointed |
| we | disanointed |
| you | disanointed |
| they | disanointed |
Pluperfect
| I | had disanointed |
| you | had disanointed |
| he;she;it | had disanointed |
| we | had disanointed |
| you | had disanointed |
| they | had disanointed |
Future
| I | will disanoint |
| you | will disanoint |
| he;she;it | will disanoint |
| we | will disanoint |
| you | will disanoint |
| they | will disanoint |
Future Perfect
| I | will have disanointed |
| you | will have disanointed |
| he;she;it | will have disanointed |
| we | will have disanointed |
| you | will have disanointed |
| they | will have disanointed |
Subjunctive
Present
| I | disanoint |
| you | disanoint |
| he;she;it | disanoint |
| we | disanoint |
| you | disanoint |
| they | disanoint |
Perfect
| I | have disanointed |
| you | have disanointed |
| he;she;it | have disanointed |
| we | have disanointed |
| you | have disanointed |
| they | have disanointed |
Imperfect
| I | disanointed |
| you | disanointed |
| he;she;it | disanointed |
| we | disanointed |
| you | disanointed |
| they | disanointed |
Pluperfect
| I | had disanointed |
| you | had disanointed |
| he;she;it | had disanointed |
| we | had disanointed |
| you | had disanointed |
| they | had disanointed |
Conditional
Present
| I | would disanoint |
| you | would disanoint |
| he;she;it | would disanoint |
| we | would disanoint |
| you | would disanoint |
| they | would disanoint |
Perfect
| I | would have disanointed |
| you | would have disanointed |
| he;she;it | would have disanointed |
| we | would have disanointed |
| you | would have disanointed |
| they | would have disanointed |
Imperative
| you | disanoint |
| we | Let's disanoint |
| you | disanoint |
Verbs conjugated like 'disanoint'
abandon,
abduct,
abear,
aberr,
abject,
abord,
abort,
abound,
abraid,
abray,
abrook,
abscind,
abscond,
absist,
absorb,
abstain,
abstract,
accend,
accent,
accept, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'disanoint'
disappoint,
disjoint,
anoint,
disadorn,
disappoynt,
disassent,
discount,
disinvent,
disjoin,
dismount,
Synonyms & Antonyms
Additional Information
Phrasal Verbs
Etymology
From dis- + anoint.
Sample Sentences
-
to disanoint a king
-
after they have juggled and paltered with the world , bandied and borne arms against their king , divested him , disanointed him , nay , cursed him all over in their pulpits and their pamphlets [1649, J[ohn] M[ilton], The Tenure of Kings and Magistrates: […], London: […] Matthew Simmons, […], published 1649 (2nd printing), →OCLC:]