Nominal Forms
Infinitive: to demean
Participle: demeaned
Gerund: demeaning
Cognates
-
Indicative
Present
| I | demean |
| you | demean |
| he;she;it | demeans |
| we | demean |
| you | demean |
| they | demean |
Perfect
| I | have demeaned |
| you | have demeaned |
| he;she;it | has demeaned |
| we | have demeaned |
| you | have demeaned |
| they | have demeaned |
Past
| I | demeaned |
| you | demeaned |
| he;she;it | demeaned |
| we | demeaned |
| you | demeaned |
| they | demeaned |
Pluperfect
| I | had demeaned |
| you | had demeaned |
| he;she;it | had demeaned |
| we | had demeaned |
| you | had demeaned |
| they | had demeaned |
Future
| I | will demean |
| you | will demean |
| he;she;it | will demean |
| we | will demean |
| you | will demean |
| they | will demean |
Future Perfect
| I | will have demeaned |
| you | will have demeaned |
| he;she;it | will have demeaned |
| we | will have demeaned |
| you | will have demeaned |
| they | will have demeaned |
Subjunctive
Present
| I | demean |
| you | demean |
| he;she;it | demean |
| we | demean |
| you | demean |
| they | demean |
Perfect
| I | have demeaned |
| you | have demeaned |
| he;she;it | have demeaned |
| we | have demeaned |
| you | have demeaned |
| they | have demeaned |
Imperfect
| I | demeaned |
| you | demeaned |
| he;she;it | demeaned |
| we | demeaned |
| you | demeaned |
| they | demeaned |
Pluperfect
| I | had demeaned |
| you | had demeaned |
| he;she;it | had demeaned |
| we | had demeaned |
| you | had demeaned |
| they | had demeaned |
Conditional
Present
| I | would demean |
| you | would demean |
| he;she;it | would demean |
| we | would demean |
| you | would demean |
| they | would demean |
Perfect
| I | would have demeaned |
| you | would have demeaned |
| he;she;it | would have demeaned |
| we | would have demeaned |
| you | would have demeaned |
| they | would have demeaned |
Imperative
| you | demean |
| we | Let's demean |
| you | demean |
Verbs conjugated like 'demean'
abandon,
abduct,
abear,
aberr,
abject,
abord,
abort,
abound,
abraid,
abray,
abrook,
abscind,
abscond,
absist,
absorb,
abstain,
abstract,
accend,
accent,
accept, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'demean'
bemean,
deman,
remean,
beman,
bemoan,
dean,
debeak,
decan,
decern,
defeat,
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- to make ashamed; to destroy the self-possession of
- abase, bring low, debase, degrade, depress, disconcert, lower, mortify, put to shame, abash
- pervert
- degrade, debase, corrupt, debauch, deprave, lower, canker, vitiate
Additional Information
Phrasal Verbs
Etymology
(1595) From de- + mean (“lowly, base, common”), from Middle English mene, aphetic variation of imene (“mean, base, common”), from Old English ġemǣne (“mean, common”). Compare English bemean.
Sample Sentences
-
It was, of course, Mrs. Sedley's opinion that her son would demean himself by a marriage with an artist's daughter. [1847 January – 1848 July, William Makepeace Thackeray, chapter 6, in Vanity Fair […], London: Bradbury and Evans […], published 1848, →OCLC:]
-
I liked to feel him attempt to demean me when I was sure there was no way he actually could. [2026 June 12, Emily Ratajkowski, “Mother F*cker”, in The Cut:]