Nominal Forms
Infinitive: to cair
Participle: caired
Gerund: cairing
Indicative
Present
| I | cair |
| you | cair |
| he;she;it | cairs |
| we | cair |
| you | cair |
| they | cair |
Perfect
| I | have caired |
| you | have caired |
| he;she;it | has caired |
| we | have caired |
| you | have caired |
| they | have caired |
Past
| I | caired |
| you | caired |
| he;she;it | caired |
| we | caired |
| you | caired |
| they | caired |
Pluperfect
| I | had caired |
| you | had caired |
| he;she;it | had caired |
| we | had caired |
| you | had caired |
| they | had caired |
Future
| I | will cair |
| you | will cair |
| he;she;it | will cair |
| we | will cair |
| you | will cair |
| they | will cair |
Future Perfect
| I | will have caired |
| you | will have caired |
| he;she;it | will have caired |
| we | will have caired |
| you | will have caired |
| they | will have caired |
Subjunctive
Present
| I | cair |
| you | cair |
| he;she;it | cair |
| we | cair |
| you | cair |
| they | cair |
Perfect
| I | have caired |
| you | have caired |
| he;she;it | have caired |
| we | have caired |
| you | have caired |
| they | have caired |
Imperfect
| I | caired |
| you | caired |
| he;she;it | caired |
| we | caired |
| you | caired |
| they | caired |
Pluperfect
| I | had caired |
| you | had caired |
| he;she;it | had caired |
| we | had caired |
| you | had caired |
| they | had caired |
Conditional
Present
| I | would cair |
| you | would cair |
| he;she;it | would cair |
| we | would cair |
| you | would cair |
| they | would cair |
Perfect
| I | would have caired |
| you | would have caired |
| he;she;it | would have caired |
| we | would have caired |
| you | would have caired |
| they | would have caired |
Imperative
| you | cair |
| we | Let's cair |
| you | cair |
Verbs conjugated like 'cair'
abandon,
abduct,
abear,
aberr,
abject,
abord,
abort,
abound,
abraid,
abray,
abrook,
abscind,
abscond,
absist,
absorb,
abstain,
abstract,
accend,
accent,
accept, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'cair'
air,
chair,
fair,
lair,
pair,
wair,
aid,
aik,
ail,
aim,
Synonyms & Antonyms
Additional Information
Phrasal Verbs
Etymology
From Middle English cairen, kayren, from Old Norse keyra (“to whip, lash, fling, toss, prick on, drive”), from Proto-Germanic *kaurijaną (“to turn, sweep”). Cognate with Icelandic keyra (“to run, drive, urge”), Swedish köra (“to drive, go, run”), Danish køre (“to drive”), Norwegian Bokmål kjøre (“to drive”), Norwegian Nynorsk køyra (“to drive”), Old English ċierran (“to turn, change, go, come”). More at char. See: Icelandic '
keyra', Swedish '
köra', Danish '
køre', Norwegian '
kjøre', Norwegian, nynorsk '
køyra'.
Sample Sentences