Nominal Forms
Infinitive: to bren
Participle: brenned
Gerund: brenning
Indicative
Present
| I | bren |
| you | bren |
| he;she;it | brens |
| we | bren |
| you | bren |
| they | bren |
Perfect
| I | have brenned |
| you | have brenned |
| he;she;it | has brenned |
| we | have brenned |
| you | have brenned |
| they | have brenned |
Past
| I | brenned |
| you | brenned |
| he;she;it | brenned |
| we | brenned |
| you | brenned |
| they | brenned |
Pluperfect
| I | had brenned |
| you | had brenned |
| he;she;it | had brenned |
| we | had brenned |
| you | had brenned |
| they | had brenned |
Future
| I | will bren |
| you | will bren |
| he;she;it | will bren |
| we | will bren |
| you | will bren |
| they | will bren |
Future Perfect
| I | will have brenned |
| you | will have brenned |
| he;she;it | will have brenned |
| we | will have brenned |
| you | will have brenned |
| they | will have brenned |
Subjunctive
Present
| I | bren |
| you | bren |
| he;she;it | bren |
| we | bren |
| you | bren |
| they | bren |
Perfect
| I | have brenned |
| you | have brenned |
| he;she;it | have brenned |
| we | have brenned |
| you | have brenned |
| they | have brenned |
Imperfect
| I | brenned |
| you | brenned |
| he;she;it | brenned |
| we | brenned |
| you | brenned |
| they | brenned |
Pluperfect
| I | had brenned |
| you | had brenned |
| he;she;it | had brenned |
| we | had brenned |
| you | had brenned |
| they | had brenned |
Conditional
Present
| I | would bren |
| you | would bren |
| he;she;it | would bren |
| we | would bren |
| you | would bren |
| they | would bren |
Perfect
| I | would have brenned |
| you | would have brenned |
| he;she;it | would have brenned |
| we | would have brenned |
| you | would have brenned |
| they | would have brenned |
Imperative
| you | bren |
| we | Let's bren |
| you | bren |
Verbs conjugated like 'bren'
abet,
abhor,
abut,
acquit,
admit,
affrap,
allot,
alum,
amel,
amit,
anagram,
anvil,
apparel,
aret,
arret,
assot,
astun,
attrap,
augur,
avel, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'bren'
Synonyms & Antonyms
Additional Information
Phrasal Verbs
Etymology
From Middle English brennen, from Old Norse brenna, brinna, from Proto-Germanic *brinnaną (“to set on fire”). Cognate with German brennen, Swedish bränna. Doublet of burn; see there for more. See: Middle English '
brennen', Old Norse '
brenna', Proto-Germanic '
*brinnaną', German, old spelling '
brennen', Swedish '
bränna'.
Sample Sentences
-
And the greene grasse that groweth they shall bren,
-
That even the wilde beast shall dy in starved den [1590, Edmund Spenser, “Book III, Canto III”, in The Faerie Queene. […], London: […] [John Wolfe] for William Ponsonbie, →OCLC:]