swælla – Old Swedish verb conjugation

Old Swedish verb forms of swælla

Nominal Forms

Infinitive: swælla
Past Participle: swullin
Present participle:

Cognates

-

Indicative

Present

iak;iækswæller
þūswæller
hanswæller
vī(r)swællom
ī(r)swællin
þē(r)swælla

Preterite

iak;iækswall
þūswallt
hanswall
vī(r)swullom
ī(r)swullin
þē(r)swullo

Conjunctive

Present

iak;iækswælle
þūswælle
hanswælle
vī(r)swællom
ī(r)swællin
þē(r)swællin

Preterite

iak;iækswulle
þūswulle
hanswulle
vī(r)swullom
ī(r)swullin
þē(r)swullin

Imperative

þūswæll
vī(r)swællom
ī(r)swællin

Etymology