Nominal Forms
Infinitive:
biþia
Past Participle:
biþin
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | biþer |
| þū | biþer |
| han | biþer |
| vī(r) | biþom |
| ī(r) | biþin |
| þē(r) | biþa |
Preterite
| iak;iæk | baþ |
| þū | baþt |
| han | baþ |
| vī(r) | bāþom |
| ī(r) | bāþin |
| þē(r) | bāþo |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | biþe |
| þū | biþe |
| han | biþe |
| vī(r) | biþom |
| ī(r) | biþin |
| þē(r) | biþin |
Preterite
| iak;iæk | bāþe |
| þū | bāþe |
| han | bāþe |
| vī(r) | bāþom |
| ī(r) | bāþin |
| þē(r) | bāþin |
Imperative
| þū | biþe |
| vī(r) | biþom |
| ī(r) | biþin |
Verbs similar to 'biþia'
biþa,
bælia,
bæria,
biæra,
binda,
bita,
biuþa,
bølia,
bylia,
diia,
Etymology
From Old Norse biðja, from Proto-Germanic *bidjaną. See: Proto-Germanic '
*bidjaną'.
Verbs referencing "biþia"
Swedish
be.