Nominal Forms
Infinitive:
þiggia
Past Participle:
þiggin
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | þigger |
| þū | þigger |
| han | þigger |
| vī(r) | þiggom |
| ī(r) | þiggin |
| þē(r) | þigga |
Preterite
| iak;iæk | þā |
| þū | þāt |
| han | þā |
| vī(r) | þāghom |
| ī(r) | þāghin |
| þē(r) | þāgho |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | þigge |
| þū | þigge |
| han | þigge |
| vī(r) | þiggom |
| ī(r) | þiggin |
| þē(r) | þiggin |
Preterite
| iak;iæk | þāghe |
| þū | þāghe |
| han | þāghe |
| vī(r) | þāghom |
| ī(r) | þāghin |
| þē(r) | þāghin |
Imperative
| þū | þigge |
| vī(r) | þiggom |
| ī(r) | þiggin |
Verbs similar to 'þiggia'
liggia,
þighia,
æggia,
byggia,
dæggia,
dyggia,
hyggia,
læggia,
ringia,
ryggia,
Etymology
From Old Norse þiggja, from Proto-Germanic *þigjaną. See: Proto-Germanic '
*þigjaną'.
Verbs referencing "þiggia"
Swedish
tigga.