Nominal Forms
Infinitive:
þækkia; þækia
Past Participle:
þakter
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | þækker |
| þū | þækker |
| han | þækker |
| vī(r) | þækkiom |
| ī(r) | þækkin |
| þē(r) | þækkia |
Preterite
| iak;iæk | þakte |
| þū | þakte |
| han | þakte |
| vī(r) | þaktom |
| ī(r) | þaktin |
| þē(r) | þakto |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | þækki |
| þū | þækki |
| han | þækki |
| vī(r) | þækkiom |
| ī(r) | þækkin |
| þē(r) | þækki; þækkin |
Preterite
| iak;iæk | þakte |
| þū | þakte |
| han | þakte |
| vī(r) | þaktom |
| ī(r) | þaktin |
| þē(r) | þaktin |
Imperative
| þū | þækk |
| vī(r) | þækkiom |
| ī(r) | þækkin |
Verbs similar to 'þækkia'
vækkia,
þækia,
þækkias,
þykkia,
flækkia,
lykkia,
mærkia,
nykkia,
rykkia,
sænkia,
Etymology
From Old Norse þekja, from Proto-Germanic *þakjaną. See: Proto-Germanic '
*þakjaną'.
Verbs referencing "þækkia"
Swedish
täcka.