kinan – Old Saxon verb conjugation

Old Saxon verb forms of kinan

Infinitive

kīnan

Participles

Presentkīnandi
Pastgikinan; kinan

Indicative

Present

1st sing.kīnu
2nd sing.kīnis
3rd sing.kīnid
1st plur.kīnad
2nd plur.kīnad
3rd plur.kīnad

Past

1st sing.kēn
2nd sing.kini
3rd sing.kēn
1st plur.kinun
2nd plur.kinun
3rd plur.kinun

Subjunctive

Present

1st sing.kīne
2nd sing.kīnes
3rd sing.kīne
1st plur.kīnen
2nd plur.kīnen
3rd plur.kīnen

Past

1st sing.kini
2nd sing.kinis
3rd sing.kini
1st plur.kinin
2nd plur.kinin
3rd plur.kinin

Imperative

Singularkīn
Pluralkīnad

Verbs conjugated like kinan

kinan,

Etymology

From Proto-Germanic *kīnaną, whence also Old English cīnan and Old High German chīnan. See: Proto-Germanic '*kīnaną', Old High German 'chīnan'.

Sample Sentences

Cognates

-