grotian – Old Saxon verb conjugation

Old Saxon verb forms of grotian

Infinitive

grōtian

Participles

Presentgrōtiandi
Pastgigrōtid; grōtid

Indicative

Present

1st sing.grōtiu
2nd sing.grōtis
3rd sing.grōtid
1st plur.grōtiad
2nd plur.grōtiad
3rd plur.grōtiad

Past

1st sing.grōtida
2nd sing.grōtides
3rd sing.grōtida
1st plur.grōtidun
2nd plur.grōtidun
3rd plur.grōtidun

Subjunctive

Present

1st sing.grōtie
2nd sing.grōties
3rd sing.grōtie
1st plur.grōtien
2nd plur.grōtien
3rd plur.grōtien

Past

1st sing.grōtidi
2nd sing.grōtidis
3rd sing.grōtidi
1st plur.grōtidin
2nd plur.grōtidin
3rd plur.grōtidin

Imperative

Singulargrōti
Pluralgrōtiad

Verbs conjugated like grotian

grotian,

Etymology

From Proto-West Germanic *grōtijan, from Proto-Germanic *grōtijaną. See: Proto-Germanic '*grōtijaną'.

Sample Sentences

Cognates

-