Infinitive
sinkan
Participles
| Present | sinkandi |
| Past | gisunkan; sunkan |
Indicative
Present
| 1st sing. | sinku |
| 2nd sing. | sinkis |
| 3rd sing. | sinkid |
| 1st plur. | sinkad |
| 2nd plur. | sinkad |
| 3rd plur. | sinkad |
Past
| 1st sing. | sank |
| 2nd sing. | sunki |
| 3rd sing. | sank |
| 1st plur. | sunkun |
| 2nd plur. | sunkun |
| 3rd plur. | sunkun |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | sinke |
| 2nd sing. | sinkes |
| 3rd sing. | sinke |
| 1st plur. | sinken |
| 2nd plur. | sinken |
| 3rd plur. | sinken |
Past
| 1st sing. | sunki |
| 2nd sing. | sunkis |
| 3rd sing. | sunki |
| 1st plur. | sunkin |
| 2nd plur. | sunkin |
| 3rd plur. | sunkin |
Imperative
| Singular | sink |
| Plural | sinkad |
Verbs conjugated like sinkan
sinkan,
Etymology
From Proto-West Germanic *sinkwan, akin to Old English sincan, Old Frisian sinka, Old High German sinkan, Old Norse sökkva. See: Old English '
sincan', Old High German 'sinkan'.
Verbs referencing "sinkan"
Old English
sincan, Old Norse
søkkva, Old High German sinkan.
Sample Sentences
Cognates
-