conoistre – Old French verb conjugation

Old French verb forms of conoistre

Infinitive

conoistre
avoir coneü

Gerund

en conoissant

Participles

Presentconoissant
Pastconeü

Indicative

Present

1st sing.conois
2nd sing.conois
3rd sing.conoist
1st plur.conoissons
2nd plur.conoissiez
3rd plur.conoissent

Imperfect

1st sing.conoissoie; conoisseie
2nd sing.conoissoies; conoisseies
3rd sing.conoissoit; conoisseit
1st plur.conoissiiens; conoissiens
2nd plur.conoissiiez; conoissiez
3rd plur.conoissoient; conoisseient

Preterite

1st sing.conui
2nd sing.coneüs
3rd sing.conut
1st plur.coneümes
2nd plur.coneüstes
3rd plur.conurent

Future

1st sing.conoistrai
2nd sing.conoistras
3rd sing.conoistra
1st plur.conoistrons
2nd plur.conoistroiz; conoistreiz; conoistrez
3rd plur.conoistront

Conditional

1st sing.conoistroie; conoistreie
2nd sing.conoistroies; conoistreies
3rd sing.conoistroit; conoistreit
1st plur.conoistriiens; conoistriens
2nd plur.conoistriiez; conoistriez
3rd plur.conoistroient; conoistreient

Subjunctive

Present

1st sing.conoisse
2nd sing.conoisses
3rd sing.conoisse
1st plur.conoissiens; conoissons
2nd plur.conoissiez
3rd plur.conoissent

Imperfect

1st sing.coneüsse
2nd sing.coneüsses
3rd sing.coneüst
1st plur.coneüssons; coneüssiens
2nd plur.coneüssoiz; coneüssez; coneüssiez
3rd plur.coneüssent

Imperative

2nd sing.conois
1st plur.conoissons
2nd plur.conoissiez

Etymology

From Late Latin conōscere, variant of Latin cognōscere. See: Latin 'cognosco'.

Verbs referencing "conoistre"

French connaître, Wallon kinoxhe.

Sample Sentences

  • Ke charnelment od li ne jut,
  • Ne charnelment ne la conut (The physically he didn't lie with her
  • And physically, he didn't know her) [c. 1170, Wace, Le Roman de Rou:]

Cognates

-