Infinitive
Gerund
en conoissant
Participles
| Present | conoissant |
| Past | coneü |
Indicative
Present
| 1st sing. | conois |
| 2nd sing. | conois |
| 3rd sing. | conoist |
| 1st plur. | conoissons |
| 2nd plur. | conoissiez |
| 3rd plur. | conoissent |
Imperfect
| 1st sing. | conoissoie; conoisseie |
| 2nd sing. | conoissoies; conoisseies |
| 3rd sing. | conoissoit; conoisseit |
| 1st plur. | conoissiiens; conoissiens |
| 2nd plur. | conoissiiez; conoissiez |
| 3rd plur. | conoissoient; conoisseient |
Preterite
| 1st sing. | conui |
| 2nd sing. | coneüs |
| 3rd sing. | conut |
| 1st plur. | coneümes |
| 2nd plur. | coneüstes |
| 3rd plur. | conurent |
Future
| 1st sing. | conoistrai |
| 2nd sing. | conoistras |
| 3rd sing. | conoistra |
| 1st plur. | conoistrons |
| 2nd plur. | conoistroiz; conoistreiz; conoistrez |
| 3rd plur. | conoistront |
Conditional
| 1st sing. | conoistroie; conoistreie |
| 2nd sing. | conoistroies; conoistreies |
| 3rd sing. | conoistroit; conoistreit |
| 1st plur. | conoistriiens; conoistriens |
| 2nd plur. | conoistriiez; conoistriez |
| 3rd plur. | conoistroient; conoistreient |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | conoisse |
| 2nd sing. | conoisses |
| 3rd sing. | conoisse |
| 1st plur. | conoissiens; conoissons |
| 2nd plur. | conoissiez |
| 3rd plur. | conoissent |
Imperfect
| 1st sing. | coneüsse |
| 2nd sing. | coneüsses |
| 3rd sing. | coneüst |
| 1st plur. | coneüssons; coneüssiens |
| 2nd plur. | coneüssoiz; coneüssez; coneüssiez |
| 3rd plur. | coneüssent |
Imperative
| 2nd sing. | conois |
| 1st plur. | conoissons |
| 2nd plur. | conoissiez |
Etymology
From Late Latin conōscere, variant of Latin cognōscere. See: Latin '
cognosco'.
Verbs referencing "conoistre"
French
connaître, Wallon kinoxhe.
Sample Sentences
-
Ke charnelment od li ne jut,
-
Ne charnelment ne la conut (The physically he didn't lie with her
-
And physically, he didn't know her) [c. 1170, Wace, Le Roman de Rou:]
Cognates
-