canter – Old French verb conjugation

Old French verb forms of canter

Infinitive

canter
avoir canté

Gerund

en cantant

Participles

Presentcantant
Pastcanté

Indicative

Present

1st sing.cant
2nd sing.cantes
3rd sing.cante
1st plur.cantons
2nd plur.cantez
3rd plur.cantent

Imperfect

1st sing.cantoie; canteie; cantoe; canteve
2nd sing.cantoies; canteies; cantoes; canteves
3rd sing.cantoit; canteit; cantot; canteve
1st plur.cantiiens; cantiens
2nd plur.cantiiez; cantiez
3rd plur.cantoient; canteient; cantoent; cantevent

Preterite

1st sing.cantai
2nd sing.cantas
3rd sing.canta
1st plur.cantames
2nd plur.cantastes
3rd plur.canterent

Future

1st sing.canterai
2nd sing.canteras
3rd sing.cantera
1st plur.canterons
2nd plur.canteroiz; cantereiz; canterez
3rd plur.canteront

Conditional

1st sing.canteroie; cantereie
2nd sing.canteroies; cantereies
3rd sing.canteroit; cantereit
1st plur.canteriiens; canteriens
2nd plur.canteriiez; canteriez
3rd plur.canteroient; cantereient

Subjunctive

Present

1st sing.cant
2nd sing.canz
3rd sing.cant
1st plur.cantons
2nd plur.cantez
3rd plur.cantent

Imperfect

1st sing.cantasse
2nd sing.cantasses
3rd sing.cantast
1st plur.cantissons; cantissiens
2nd plur.cantissoiz; cantissez; cantissiez
3rd plur.cantassent

Imperative

2nd sing.cante
1st plur.cantons
2nd plur.cantez

Etymology

Sample Sentences

  • Li Eveske canta la messe (The bishop performed mass) [c. 1170, Wace, Le Roman de Rou:]

Cognates

-