Infinitive
Gerund
en plaignant
Participles
| Present | plaignant |
| Past | plaint |
Indicative
Present
| 1st sing. | plaing |
| 2nd sing. | plainz |
| 3rd sing. | plaint |
| 1st plur. | plaignons |
| 2nd plur. | plaigniez |
| 3rd plur. | plaignent |
Imperfect
| 1st sing. | plaignoie; plaigneie |
| 2nd sing. | plaignoies; plaigneies |
| 3rd sing. | plaignoit; plaigneit |
| 1st plur. | plaigniiens; plaigniens |
| 2nd plur. | plaigniiez; plaigniez |
| 3rd plur. | plaignoient; plaigneient |
Preterite
| 1st sing. | plains |
| 2nd sing. | plainsis |
| 3rd sing. | plainst |
| 1st plur. | plainsimes |
| 2nd plur. | plainsistes |
| 3rd plur. | plainstrent |
Future
| 1st sing. | plaindrai |
| 2nd sing. | plaindras |
| 3rd sing. | plaindra |
| 1st plur. | plaindrons |
| 2nd plur. | plaindroiz; plaindreiz; plaindrez |
| 3rd plur. | plaindront |
Conditional
| 1st sing. | plaindroie; plaindreie |
| 2nd sing. | plaindroies; plaindreies |
| 3rd sing. | plaindroit; plaindreit |
| 1st plur. | plaindriiens; plaindriens |
| 2nd plur. | plaindriiez; plaindriez |
| 3rd plur. | plaindroient; plaindreient |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | plaigne; plange |
| 2nd sing. | plaignes; planges |
| 3rd sing. | plaigne; plange |
| 1st plur. | plaigniens; plaignons; plangiens; planjons |
| 2nd plur. | plaigniez; plangiez |
| 3rd plur. | plaignent; plangent |
Imperfect
| 1st sing. | plainsisse |
| 2nd sing. | plainsisses |
| 3rd sing. | plainsist |
| 1st plur. | plainsissons; plainsissiens |
| 2nd plur. | plainsissoiz; plainsissez; plainsissiez |
| 3rd plur. | plainsissent |
Imperative
| 2nd sing. | plaing |
| 1st plur. | plaignons |
| 2nd plur. | plaigniez |
Etymology
From Latin plangere. See: Latin '
plangō'.
Verbs referencing "plaindre"
French
plaindre.
Sample Sentences
-
Mult oïssiez plorer e plaindre. (There was much crying and wailing.) [c. 1170, Wace, Le Roman de Rou:]
Cognates
-