cappen – Middle English verb conjugation

Middle English verb forms of cappen

Infinitive

cappen; to cappen; cappe

Participles

Presentcappynge; cappende
Pastcapped; ycapped

Indicative

Present

1st sing.cappe
2nd sing.cappest
3rd sing.cappeth
1st plur.cappen; cappe; cappeth
2nd plur.cappen; cappe; cappeth
3rd plur.cappen; cappe; cappeth

Past

1st sing.capped; cappede
2nd sing.cappedest
3rd sing.capped; cappede
1st plur.cappeden; capped; cappede
2nd plur.cappeden; capped; cappede
3rd plur.cappeden; capped; cappede

Subjunctive

Present

1st sing.cappe
2nd sing.cappe
3rd sing.cappe

Past

1st sing.capped; cappede
2nd sing.capped; cappede
3rd sing.capped; cappede

Imperative

Singularcappe
Pluralcappeth; cappe

Verbs conjugated like cappen

syflen, seisen, cristenen, snyten, snowen, snewen, saucen, sarsen, whelven, whelpen, whelmen, smoren, smaken, sliken, sotten, solven, skyren, bekenen, beteren, bewrien, etc. (List truncated at 20 verbs)

Etymology

From cappe + -en (infinitival suffix).

Sample Sentences

Cognates

-