Infinitive
amblen; to amblen; amble
Participles
| Present | amblynge; amblende |
| Past | ambled; yambled |
Indicative
Present
| 1st sing. | amble |
| 2nd sing. | amblest |
| 3rd sing. | ambleth |
| 1st plur. | amblen; amble; ambleth |
| 2nd plur. | amblen; amble; ambleth |
| 3rd plur. | amblen; amble; ambleth |
Past
| 1st sing. | ambled; amblede |
| 2nd sing. | ambledest |
| 3rd sing. | ambled; amblede |
| 1st plur. | ambleden; ambled; amblede |
| 2nd plur. | ambleden; ambled; amblede |
| 3rd plur. | ambleden; ambled; amblede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | amble |
| 2nd sing. | amble |
| 3rd sing. | amble |
Past
| 1st sing. | ambled; amblede |
| 2nd sing. | ambled; amblede |
| 3rd sing. | ambled; amblede |
Imperative
| Singular | amble |
| Plural | ambleth; amble |
Verbs conjugated like amblen
syflen,
seisen,
cristenen,
snyten,
snowen,
snewen,
saucen,
sarsen,
whelven,
whelpen,
whelmen,
smoren,
smaken,
sliken,
sotten,
solven,
skyren,
bekenen,
beteren,
bewrien, etc. (List truncated at 20 verbs)
Etymology
From Old French ambler, from Latin ambulō. See: Old French '
ambler', Latin '
ambulō'.
Verbs referencing "amblen"
English
amble.
Sample Sentences
Cognates
-