Infinitive
wipen; to wipen; wipe
Participles
| Present | wipynge; wipende |
| Past | wiped; ywiped |
Indicative
Present
| 1st sing. | wipe |
| 2nd sing. | wipest |
| 3rd sing. | wipeth |
| 1st plur. | wipen; wipe; wipeth |
| 2nd plur. | wipen; wipe; wipeth |
| 3rd plur. | wipen; wipe; wipeth |
Past
| 1st sing. | wiped; wipede |
| 2nd sing. | wipedest |
| 3rd sing. | wiped; wipede |
| 1st plur. | wipeden; wiped; wipede |
| 2nd plur. | wipeden; wiped; wipede |
| 3rd plur. | wipeden; wiped; wipede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | wipe |
| 2nd sing. | wipe |
| 3rd sing. | wipe |
Past
| 1st sing. | wiped; wipede |
| 2nd sing. | wiped; wipede |
| 3rd sing. | wiped; wipede |
Imperative
| Singular | wipe |
| Plural | wipeth; wipe |
Verbs conjugated like wipen
syflen,
seisen,
cristenen,
snyten,
snowen,
snewen,
saucen,
sarsen,
whelven,
whelpen,
whelmen,
smoren,
smaken,
sliken,
sotten,
solven,
skyren,
bekenen,
beteren,
bewrien, etc. (List truncated at 20 verbs)
Etymology
Inherited from Old English wīpian, from Proto-West Germanic *wīpōn.
Verbs referencing "wipen"
English
wipe.
Sample Sentences
Cognates
-