Infinitive
stranglen; to stranglen; strangle
Participles
| Present | stranglende; stranglynge |
| Past | strangled; ystrangled |
Indicative
Present
| 1st sing. | strangle |
| 2nd sing. | stranglest |
| 3rd sing. | strangleth |
| 1st plur. | stranglen; strangle; strangleth |
| 2nd plur. | stranglen; strangle; strangleth |
| 3rd plur. | stranglen; strangle; strangleth |
Past
| 1st sing. | strangled; stranglede |
| 2nd sing. | strangledest |
| 3rd sing. | strangled; stranglede |
| 1st plur. | strangleden; strangled; stranglede |
| 2nd plur. | strangleden; strangled; stranglede |
| 3rd plur. | strangleden; strangled; stranglede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | strangle |
| 2nd sing. | strangle |
| 3rd sing. | strangle |
Past
| 1st sing. | strangled; stranglede |
| 2nd sing. | strangled; stranglede |
| 3rd sing. | strangled; stranglede |
Imperative
| Singular | strangle |
| Plural | strangleth; strangle |
Verbs conjugated like stranglen
synnen,
syften,
serven,
snoren,
snesen,
sighen,
skewen,
wondren,
symulen,
blosmen,
blissen,
suffisen,
blessen,
damagen,
daunten,
dauncen,
gamenen,
plukken,
wratthen,
snarken, etc. (List truncated at 20 verbs)
Etymology
From Old French estrangler, from Latin strangulō, strangulāre; compare astranglen. See: Old French '
estrangler', Latin '
strangulō'.
Verbs referencing "stranglen"
English
strangle.
Sample Sentences
Cognates
-