Infinitive
ernen; to ernen; erne
Participles
| Present | ernende; ernynge |
| Past | erned |
Indicative
Present
| 1st sing. | erne |
| 2nd sing. | ernest |
| 3rd sing. | erneth |
| 1st plur. | ernen; erne; erneth |
| 2nd plur. | ernen; erne; erneth |
| 3rd plur. | ernen; erne; erneth |
Past
| 1st sing. | erned; ernede |
| 2nd sing. | ernedest |
| 3rd sing. | erned; ernede |
| 1st plur. | erneden; erned; ernede |
| 2nd plur. | erneden; erned; ernede |
| 3rd plur. | erneden; erned; ernede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | erne |
| 2nd sing. | erne |
| 3rd sing. | erne |
Past
| 1st sing. | erned; ernede |
| 2nd sing. | erned; ernede |
| 3rd sing. | erned; ernede |
Imperative
| Singular | erne |
| Plural | erneth; erne |
Verbs conjugated like ernen
favouren,
sorwen,
chaungen,
reformen,
bisemen,
scurnen,
schonen,
sourden,
souplen,
distroublen,
waymenten,
droppen,
thrallen,
disavauncen,
discresen,
comunen,
enthrallen,
disapoynten,
mantellen,
dawen, etc. (List truncated at 20 verbs)
Etymology
Inherited from Old English earnian, from Proto-West Germanic *aʀanōn, from Proto-Germanic *azanōną. See: Old English '
earnian', Old English '
earnian', Proto-Germanic '
*azanōną'.
Verbs referencing "ernen"
English
earn, English
ern.
Sample Sentences
Cognates
-