Infinitive
blinnen; to blinnen; blinne
Participles
| Present | blinnynge; blinnende |
Indicative
Present
| 1st sing. | blinne |
| 2nd sing. | blinnest |
| 3rd sing. | blinneth |
| 1st plur. | blinnen; blinne; blinneth |
| 2nd plur. | blinnen; blinne; blinneth |
| 3rd plur. | blinnen; blinne; blinneth |
Past
| 1st sing. | blan; blinned; blinnede |
| 2nd sing. | blanne; blinnedest |
| 3rd sing. | blan; blinned; blinnede |
| 1st plur. | blannen; blanne; blinneden; blinned; blinnede |
| 2nd plur. | blannen; blanne; blinneden; blinned; blinnede |
| 3rd plur. | blannen; blanne; blinneden; blinned; blinnede |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | blinne |
| 2nd sing. | blinne |
| 3rd sing. | blinne |
Past
| 1st sing. | blanne; blinned; blinnede |
| 2nd sing. | blanne; blinned; blinnede |
| 3rd sing. | blanne; blinned; blinnede |
Imperative
| Singular | blinne |
| Plural | blinneth; blinne |
Verbs conjugated like blinnen
blinnen,
Etymology
From Old English blinnan, belinnan, from Proto-West Germanic *bilinnan; equivalent to bi- + linnen. See: Old English '
blinnan'.
Verbs referencing "blinnen"
English
blin.
Sample Sentences
Cognates
-