Nominal Forms
Infinitive ausgläichen
Past participle ausgeglach
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | gläichen aus |
| du | gläichs aus |
| hien;si;hatt;et | gläicht aus |
| mir | gläichen aus |
| dir | gläicht aus |
| si | gläichen aus |
Preterite
Perfect
| ech | hu ausgeglach |
| du | hues ausgeglach |
| hien;si;hatt;et | huet ausgeglach |
| mir | hu ausgeglach |
| dir | hutt ausgeglach |
| si | hu ausgeglach |
Pluperfect
| ech | hat ausgeglach |
| du | has ausgeglach |
| hien;si;hatt;et | hat ausgeglach |
| mir | hate ausgeglach |
| dir | hat ausgeglach |
| si | hate ausgeglach |
Future I
| ech | wäert ausgläichen |
| du | wäerts ausgläichen |
| hien;si;hatt;et | wäert ausgläichen |
| mir | wäerte ausgläichen |
| dir | wäert ausgläichen |
| si | wäerte ausgläichen |
Future II
| ech | wäert ausgeglach hunn |
| du | wäerts ausgeglach hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert ausgeglach hunn |
| mir | wäerte ausgeglach hunn |
| dir | wäert ausgeglach hunn |
| si | wäerte ausgeglach hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif ausgläichen |
| du | géifs ausgläichen |
| hien;si;hatt;et | géif ausgläichen |
| mir | géife ausgläichen |
| dir | géift ausgläichen |
| si | géife ausgläichen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt ausgeglach |
| du | häss ausgeglach |
| hien;si;hatt;et | hätt ausgeglach |
| mir | hätte ausgeglach |
| dir | hätt ausgeglach |
| si | hätte ausgeglach |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | gläich aus |
| Plural | gläicht aus |
Verbs conjugated like ausgläichen
ausgläichen,
aussträichen,
auswäichen,
duerchsträichen,
ënnersträichen,
eraussträichen,
ervirsträichen,
gläichen,
iwwersträichen,
ofwäichen,
sträichen,
ugläichen,
uschläichen,
usträichen,
vergläichen,
wäichen,
Translations
Etymology
Sample Sentences