indigó – Hungarian noun declension

Hungarian noun forms of indigó

Noun: indigó

Nominative

Singularindigó
Pluralindigók

Accusative

Singularindigót
Pluralindigókat

Dative

Singularindigónak
Pluralindigóknak

Instrumental

Singularindigóval
Pluralindigókkal

Causal-final

Singularindigóért
Pluralindigókért

Translative

Singularindigóvá
Pluralindigókká

Terminative

Singularindigóig
Pluralindigókig

Essive-formal

Singularindigóként
Pluralindigókként

Essive-modal

inessive

Singularindigóban
Pluralindigókban

superessive

Singularindigón
Pluralindigókon

adessive

Singularindigónál
Pluralindigóknál

illative

Singularindigóba
Pluralindigókba

sublative

Singularindigóra
Pluralindigókra

allative

Singularindigóhoz
Pluralindigókhoz

elative

Singularindigóból
Pluralindigókból

delative

Singularindigóról
Pluralindigókról

ablative

Singularindigótól
Pluralindigóktól

Non-attributive Possessive

Singular

Singularindigóé
Pluralindigóké

Plural

Singularindigóéi
Pluralindigókéi

Possessive Forms

Single possession

Sg.1indigóm
Sg.2indigód
Sg.3indigója
Pl.1indigónk
Pl.2indigótok
Pl.3indigójuk

Multiple possessions

Sg.1indigóim
Sg.2indigóid
Sg.3indigói
Pl.1indigóink
Pl.2indigóitok
Pl.3indigóik

Sample Sentences

Etymology

Borrowed from German Indigo, from Spanish índigo, from Latin indicus, from Ancient Greek ἰνδικόν (indikón, “blue dye from India”). See: German Nouns 'Indigo', Spanish Nouns 'índigo', Latin Nouns 'indicus'.

Translations