Noun: rifa
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | rifa |
| Sg. Def. | rifan |
| Pl. Indef. | rifur |
| Pl. Def. | rifurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | rifu |
| Sg. Def. | rifunnar |
| Pl. Indef. | rifa; rifna |
| Pl. Def. | rifanna; rifnanna |
Dative
| Sg. Indef. | rifu |
| Sg. Def. | rifunni |
| Pl. Indef. | rifum |
| Pl. Def. | rifunum |
Accusative
| Sg. Indef. | rifu |
| Sg. Def. | rifuna |
| Pl. Indef. | rifur |
| Pl. Def. | rifurnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like rifa
snudda,
snurða,
snoppa,
sminka,
smella,
slydda,
skúffa,
skurfa,
skræfa,
skrofa,
skvísa,
skjóða,
skodda,
kolakompa,
hríðskotabyssa,
þokumóða,
botnlangatota,
ábreiða,
snæugla,
náttúruperla, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
1. From Old Norse rífa (“to tear apart”), Proto-Germanic *rīfaną, from Proto-Indo-European *rey- (“to tear, cut”).
2. Cognate with Scottish rive. See: Old Norse Nouns '
rífa'.
Translations