Noun: glíma
Gender: f
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | glíma |
| Sg. Def. | glíman |
| Pl. Indef. | glímur |
| Pl. Def. | glímurnar |
Genitive
| Sg. Indef. | glímu |
| Sg. Def. | glímunnar |
| Pl. Indef. | glímna; glíma |
| Pl. Def. | glímnanna; glímanna |
Dative
| Sg. Indef. | glímu |
| Sg. Def. | glímunni |
| Pl. Indef. | glímum |
| Pl. Def. | glímunum |
Accusative
| Sg. Indef. | glímu |
| Sg. Def. | glímuna |
| Pl. Indef. | glímur |
| Pl. Def. | glímurnar |
Sample Sentences
Nouns inflected like glíma
snælda,
sneypa,
aðalhenda,
sletta,
skófla,
slétta,
skytta,
skyrta,
skrúfa,
skriða,
skjóla,
skorpa,
skeifa,
skella,
kívíflétta,
brauðterta,
krossgáta,
æðarkolla,
teiknibóla,
skjaldflétta, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse glíma, assumed to stem from the same root as Swedish glimma, Danish glimre, English glimmer, meaning “shimmer” (quick short light) → short quick movement. Compare obsolete cognate Swedish glyma (“small fight”). See: Old Norse Nouns '
glíma', English Nouns '
glimmer'.
Translations