Noun: krækill
Gender: m
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | krækill |
| Sg. Def. | krækillinn |
| Pl. Indef. | kræklar |
| Pl. Def. | kræklarnir |
Genitive
| Sg. Indef. | krækils |
| Sg. Def. | krækilsins |
| Pl. Indef. | krækla |
| Pl. Def. | kræklanna |
Dative
| Sg. Indef. | krækli |
| Sg. Def. | kræklinum |
| Pl. Indef. | kræklum |
| Pl. Def. | kræklunum |
Accusative
| Sg. Indef. | krækil |
| Sg. Def. | krækilinn |
| Pl. Indef. | krækla |
| Pl. Def. | kræklana |
Sample Sentences
Nouns inflected like krækill
sygill,
seðill,
bendill,
jakobsfífill,
fagurfífill,
fjallkrækill,
peningaseðill,
g-lykill,
griffill,
tordýfill,
fjölmiðill,
jafnhallaferill,
pensill,
gjaldmiðill,
bleðill,
sníkill,
sendill,
dreifilykill,
bíllykill,
sniðill, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse krœkill, derived from the verb krœkja (modern Icelandic krækja), or from a Proto-Germanic *krōkilaz, in either case ultimately derived from Proto-Germanic *krōkaz (“hook”). Equivalent to krækja + -ill. See: Old Norse Nouns '
krœkill'.
Translations