Noun: blys
Gender: n
Declension:
Nominative
| Sg. Indef. | blys |
| Sg. Def. | blysið |
| Pl. Indef. | blys |
| Pl. Def. | blysin |
Genitive
| Sg. Indef. | blyss |
| Sg. Def. | blyssins |
| Pl. Indef. | blysa |
| Pl. Def. | blysanna |
Dative
| Sg. Indef. | blysi |
| Sg. Def. | blysinu |
| Pl. Indef. | blysum |
| Pl. Def. | blysunum |
Accusative
| Sg. Indef. | blys |
| Sg. Def. | blysið |
| Pl. Indef. | blys |
| Pl. Def. | blysin |
Sample Sentences
Nouns inflected like blys
hænsnabú,
sjampó,
smyrsl,
höfrungahlaup,
smáorð,
brennivín,
skraut,
rauðaldin,
þarfaþing,
aðgangskort,
skapahár,
villidýr,
fingurbjargarblóm,
krampaflog,
uppgjör,
tvíhljóð,
aðgangsorð,
gufustraujárn,
prakkarastrik,
baksvið, etc. (List truncated at 20 nouns)
Etymology
From Old Norse blys, from Proto-Germanic *blisk (“to burn, shine”), ultimately from Proto-Indo-European *bʰel- (“to shine”). Cognate with Danish blus (“blaze, flame”) and English blush. See: English Nouns '
blush'.
Translations