Nominal Forms
Infinitive: enviscar
Participle: enviscado
Gerund: enviscando
Indicative
Present
| yo | envisco |
| tú | enviscas |
| él | envisca |
| nosotros | enviscamos |
| vosotros | enviscáis |
| ellos | enviscan |
Perfect
| yo | he enviscado |
| tú | has enviscado |
| él | ha enviscado |
| nosotros | hemos enviscado |
| vosotros | habéis enviscado |
| ellos | han enviscado |
Past
| yo | enviscaba |
| tú | enviscabas |
| él | enviscaba |
| nosotros | enviscábamos |
| vosotros | enviscabais |
| ellos | enviscaban |
Pluperfect
| yo | había enviscado |
| tú | habías enviscado |
| él | había enviscado |
| nosotros | habíamos enviscado |
| vosotros | habíais enviscado |
| ellos | habían enviscado |
Preterite
| yo | envisqué |
| tú | enviscaste |
| él | enviscó |
| nosotros | enviscamos |
| vosotros | enviscasteis |
| ellos | enviscaron |
Preterite Perfect
| yo | hube enviscado |
| tú | hubiste enviscado |
| él | hubo enviscado |
| nosotros | hubimos enviscado |
| vosotros | hubisteis enviscado |
| ellos | hubieron enviscado |
Future
| yo | enviscaré |
| tú | enviscarás |
| él | enviscará |
| nosotros | enviscaremos |
| vosotros | enviscaréis |
| ellos | enviscarán |
Future Perfect
| yo | habré enviscado |
| tú | habrás enviscado |
| él | habrá enviscado |
| nosotros | habremos enviscado |
| vosotros | habréis enviscado |
| ellos | habrán enviscado |
Subjunctive
Present
| yo | envisque |
| tú | envisques |
| él | envisque |
| nosotros | envisquemos |
| vosotros | envisquéis |
| ellos | envisquen |
Perfect
| yo | haya enviscado |
| tú | hayas enviscado |
| él | haya enviscado |
| nosotros | hayamos enviscado |
| vosotros | hayáis enviscado |
| ellos | hayan enviscado |
Past
| yo | enviscara |
| tú | enviscaras |
| él | enviscara |
| nosotros | enviscáramos |
| vosotros | enviscarais |
| ellos | enviscaran |
Past
| yo | enviscase |
| tú | enviscases |
| él | enviscase |
| nosotros | enviscásemos |
| vosotros | enviscaseis |
| ellos | enviscasen |
Pluperfect
| yo | hubiera enviscado |
| tú | hubieras enviscado |
| él | hubiera enviscado |
| nosotros | hubiéramos enviscado |
| vosotros | hubierais enviscado |
| ellos | hubieran enviscado |
Pluperfect
| yo | hubiese enviscado |
| tú | hubieses enviscado |
| él | hubiese enviscado |
| nosotros | hubiésemos enviscado |
| vosotros | hubieseis enviscado |
| ellos | hubiesen enviscado |
Future
| yo | enviscare |
| tú | enviscares |
| él | enviscare |
| nosotros | enviscáremos |
| vosotros | enviscareis |
| ellos | enviscaren |
Future Perfect
| yo | hubiere enviscado |
| tú | hubieres enviscado |
| él | hubiere enviscado |
| nosotros | hubiéremos enviscado |
| vosotros | hubiereis enviscado |
| ellos | hubieren enviscado |
Conditional
Present
| yo | enviscaría |
| tú | enviscarías |
| él | enviscaría |
| nosotros | enviscaríamos |
| vosotros | enviscaríais |
| ellos | enviscarían |
Perfect
| yo | habría enviscado |
| tú | habrías enviscado |
| él | habría enviscado |
| nosotros | habríamos enviscado |
| vosotros | habríais enviscado |
| ellos | habrían enviscado |
Imperative
Affirmative
| tú | envisca |
| él | envisque |
| nosotros | envisquemos |
| vosotros | enviscad |
| ellos | envisquen |
Negative
| no envisques |
| no envisque |
| no envisquemos |
| no envisquéis |
| no envisquen |
Voseo
In Spanish grammar, voseo is the use of vos -- instead of tú -- as a second-person singular pronoun, along with its associated verbal forms.
Indicative Present
| General | enviscás |
| Venezuelan | enviscáis |
| Chilean | enviscái |
Indicative Present
| Central America, Bolivia | envisqués |
| Río de la Plata region | envisques |
| Chilean | envisquís |
| Venezuela, Panama | envisquéis |
Imperative
enviscá
Verbs conjugated like 'enviscar'
abanicar,
abarcar,
abarracar,
abarrancar,
abdicar,
abellacar,
abocar,
aborrascar,
aborrascarse,
abracar,
abroncar,
acercar,
acetificar,
achacar,
achicar,
achocar,
achubascar,
achubascarse,
acidificar,
acocar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'enviscar'
enriscar,
encismar,
enescar,
enfoscar,
enjicar,
enlisar,
enroscar,
entisar,
envacar,
envasar,
Translations
anger, to cause such a feeling of antagonism
enrage, to fill with rage
irritate, to cause or induce displeasure or irritation
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- irritar
- pinchar, aguijonear, incitar, picar, azuzar, instigar, concitar, enzarzar, desavenir, indisponer, descomponer, dividir, desunir
- pegarse
- adherirse, untar
- pacificar
- hermanar, conciliar, reconciliar
Etymology
Cognates
-
Additional Information
Sample Sentences