spisse – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of spisse

Infinitive

spisse
/ˈʃpisə/

Participle

gespiss
Verb with object in accusative.

Present

ichspisse
duspissst
er;sie;das;maspissd
meerspisse
deerspissd
siespisse

Past

ichhon gespiss
duhost gespiss
er;sie;das;mahod gespiss
meerhon gespiss
deerhod gespiss
siehon gespiss

Conditional

Imperative

2nd sing.spiss
2nd plur.spissd

Related Verbs

Etymology

← spiss + -e