imfe – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of imfe

Infinitive

imfe
/ˈimfə/

Participle

geimfd
Verb with object in accusative.

Present

ichimfe
duimfst
er;sie;das;maimfd
meerimfe
deerimfd
sieimfe

Past

ichhon geimfd
duhost geimfd
er;sie;das;mahod geimfd
meerhon geimfd
deerhod geimfd
siehon geimfd

Conditional

Imperative

2nd sing.imf
2nd plur.imfd

Related Verbs

Etymology

⇐ deu impfen ← gmh impfen ← gmo impfōn ← gmw *impōn ⇐ lat imputo