grinse – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of grinse

Infinitive

grinse
/ˈkrinsə/

Participle

gegrinsd
Intransitive verb.

Present

ichgrinse
dugrinsst
er;sie;das;magrinsd
meergrinse
deergrinsd
siegrinse

Past

ichhon gegrinsd
duhost gegrinsd
er;sie;das;mahod gegrinsd
meerhon gegrinsd
deerhod gegrinsd
siehon gegrinsd

Conditional

Imperative

2nd sing.grins
2nd plur.grinsd

Related Verbs

Etymology

← gmf grinzen ← grinnen ← gmc grinnen ← gmw *grennijan ← pgm *grennijaną?